Liturgia na dzień 2018-06-24:

Pierwsze czytanie

Iz 49, 1-6

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Wyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: «Tyś Sługą moim, w tobie się rozsławię».

Ja zaś mówiłem: «Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą».

A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.

I rzekł mi: «To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi».

[Uwaga - podane czytania dotyczą Mszy w dzień.
W Wigilię obowiązuje następujący zestaw czytań:

1. czytanie: Jr 1, 4-10
Ps 71, 1-2. 3-4a. 5-6ab. 15ab i 17 (R.: por. 6b)
2. czytanie: 1 P 1, 8-12
Aklamacja J 1, 7; Łk 1, 17
Ewangelia: Łk 1, 5-17 ]

Psalm responsoryjny

Ps 139, 1-3. 13-14ab. 14c-15 (R.: por. 14a)

Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swego

Przenikasz i znasz mnie, Panie, *
Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
Z daleka spostrzegasz moje myśli, †
przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, *
i znasz wszystkie moje drogi.

Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swego

Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze *
i utkałeś mnie w łonie mej matki.
Sławię Cię, że mnie tak cudownie stworzyłeś, *
godne podziwu są Twoje dzieła.

Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swego

I duszę moją znasz do głębi. *
Nie byłem dla Ciebie tajemnicą,
kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, *
utkany we wnętrzu ziemi.

Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swego

Drugie czytanie

Dz 13, 22-26

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Paweł przybył do Antiochii Pizydyjskiej, przemówił w synagodze:

«Bóg dał ojcom naszym Dawida na ich króla, o którym też dał świadectwo w słowach: „Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę”.

Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wywiódł Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu. A pod koniec swojej działalności Jan mówił: „Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach”.

Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu».

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 76

Alleluja, alleluja, alleluja

Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego,
gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 57-66. 80

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie, cieszyli się z nią razem.

Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Ale matka jego odpowiedziała: «Nie, natomiast ma otrzymać imię Jan».

Odrzekli jej: «Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię».

Pytali więc na migi jego ojca, jak by chciał go nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: «Jan będzie mu na imię». I zdumieli się wszyscy.

A natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, błogosławiąc Boga.

Wtedy strach padł na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: «Kimże będzie to dziecię?» Bo istotnie ręka Pańska była z nim.

Chłopiec zaś wzrastał i umacniał się na duchu, a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Największy z proroków

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Największy z proroków

Pan Jezus nazwał św. Jana Chrzciciela największym z proroków. Janowi bowiem dane było to, na co czekali inni prorocy, patriarchowie i królowie Izraela. Właśnie Jan nie tyko doczekał nadejścia Zbawiciela, ale stał się Jego poprzednikiem. Tym, który przyszedł, aby przygotować Mu drogi, by obwieszczać rok łaski od Pana. Bóg zechciał ponadto, aby według więzów krwi Jan był spokrewniony z Mesjaszem. Wszak Maryja i Elżbieta były kuzynkami. Jednak sama postać Jana jest niewątpliwie tragiczna. Jest największym z proroków, ale znając już Zbawiciela zostaje zaliczony jednocześnie do „starotestamentalnej ekonomii zbawienia”. Ginie śmiercią męczeńską, gdy Zbawiciel zmierza już do wypełnienia Swojej dzieła.
Same narodziny Jana są już zapowiedzią narodzin Jezusa. Nawet można by powiedzieć więcej. Samo zwiastowanie Zachariaszowi, ojcu Jana Chrzciciela przypomina do złudzenia to, jakie dokona się pół roku później w domku w Nazarecie. Z tą zasadniczą różnicą, że Zachariasz mimo iż czekał na upragnione dziecko, powątpiewa w przesłanie Bożego Posłańca. Kiedy zaś Maryja mówi Bogu swoje „tak” i pod jej sercem zamieszkuje Wcielone Słowo Boże, udaje się w góry, aby nawiedzić swoją kuzynkę, św. Elżbietę, a spotkanie matek spodziewających się dzieci staje się pierwszym spotkaniem Jezusa i Jana.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Co właściwie mówi nam narodzenie Jana Chrzciciela? Jakie przesłanie niesie dla nas, znających już dalsze losy historii Zbawienia? Czyż nie jest napomnieniem, że Bóg nie zwleka z wypełnieniem Swoich obietnic, ale jeśli nam się wydaje że zwleka, to jedynie On realizuje Swe głębsze cle w całej historii zbawienia i w naszym własnym życiu? Postać Jana Chrzciciela, jego dzieło, począwszy od pierwszego spotkania ze Zbawicielem, przez chrzest nad Jordanem, po męczeńską śmierć pokazują, że Bóg współdziała we wszystkim z tymi, którzy Go miłują, a dzieła dokonywane w Imię Boga trwają na wieki.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy moim życiem przygotowuję drogę Panu?