grudnia

niedziela

II Tydzień Adwentu

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Ba 5, 1-9

Psalm responsoryjny:

Ps 126 (125), 1b-2b. 2c-3. 4-5. 6 (R.: por. 3a)

Drugie czytanie:

Flp 1, 4-6. 8-11

Werset przed Ewangelią:

Łk 3, 4c. 6

Ewangelia:

Łk 3, 1-6

Patroni:

św. Leokadia,
św. Syr,
św. Gorgonia,
św. Cyprian,
bł. Jan Dydak (Juan Diego Cuauhtlatoatzin),
bł. Liboriusz Wagner,
św. Piotr Fourier,
bł. Bernard Maria od Jezusa {Cezar} Silvestrelli,
bł. Józef Ferrer Esteve,
bł. Ryszard de los Ríos Fabregat, Julian Rodríguez Sánchez i Józef Giménez López

Liturgia na dzień 2018-12-09:

Pierwsze czytanie

Ba 5, 1-9

Czytanie z Księgi proroka Barucha

Odłóż, Jeruzalem, szatę smutku i utrapienia swego, a przywdziej wspaniałe szaty chwały, dane ci na zawsze przez Pana. Przyoblecz się w płaszcz sprawiedliwości pochodzącej od Boga, włóż na głowę swą koronę chwały Przedwiecznego! albowiem Bóg chce pokazać wspaniałość twoją wszystkiemu, co jest pod niebem. imię twe u Boga na wieki będzie nazwane: «Pokój sprawiedliwości i chwała pobożności».

Podnieś się, Jeruzalem! Stań na miejscu wysokim, spojrzyj na wschód, zobacz twe dzieci, zgromadzone na słowo Świętego od wschodu słońca aż do zachodu, rozradowane, że Bóg o nich pamiętał. Wyszli od ciebie pieszo, pędzeni przez wrogów, a Bóg przyprowadzi ich niesionych z chwałą, jakby na tronie królewskim. Albowiem postanowił Bóg zniżyć każdą górę wysoką, pagórki odwieczne, doły zasypać do zrównania z ziemią, aby bezpiecznie mógł kroczyć Izrael w chwale Pana.

Na rozkaz Pana lasy i drzewa pachnące ocieniać będą Izraela. Z radością bowiem poprowadzi Bóg Izraela do światła swej chwały z właściwą sobie sprawiedliwością i miłosierdziem.

Psalm responsoryjny

Ps 126 (125), 1b-2b. 2c-3. 4-5. 6 (R.: por. 3a)

Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas

Gdy Pan odmienił los Syjonu, *
wydawało się nam, że śnimy.
Usta nasze były pełne śmiechu, *
a język śpiewał z radości.

Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas

Mówiono wtedy między narodami: *
«Wielkie rzeczy im Pan uczynił».
Pan uczynił nam wielkie rzeczy *
i radość nas ogarnęła.

Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas

Odmień znowu nasz los, o Panie, *
jak odmieniasz strumienie na Południu.
Ci, którzy we łzach sieją, *
żąć będą w radości.

Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas

Idą i płaczą, *
niosąc ziarno na zasiew,
lecz powrócą z radością, *
niosąc swoje snopy.

Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas

Drugie czytanie

Flp 1, 4-6. 8-11

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

Zawsze, w każdej modlitwie, z radością zanoszę prośbę za was wszystkich – z powodu waszego udziału w szerzeniu Ewangelii od pierwszego dnia aż do chwili obecnej. Mam właśnie ufność, że Ten, który zapoczątkował w was dobre dzieło, dokończy go do dnia Chrystusa Jezusa. Albowiem Bóg jest mi świadkiem, jak gorąco tęsknię za wami wszystkimi ożywiony miłością Chrystusa Jezusa.

A modlę się o to, by miłość wasza doskonaliła się coraz bardziej i bardziej w głębszym poznaniu i wszelkim wyczuciu dla oceny tego, co lepsze, abyście byli czyści i bez zarzutu na dzień Chrystusa, napełnieni plonem sprawiedliwości, który przynosimy przez Jezusa Chrystusa, na chwałę i cześć Boga.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 3, 4c. 6

Alleluja, alleluja, alleluja

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 3, 1-6

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i Trachonitydy, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni.

Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: «Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego! Każda dolina zostanie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi! i wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Prostowanie dróg

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Prostowanie dróg

Każdy, kto choć trochę podróżował po świecie i miał okazję podziwiać piękno gór, wspaniałe widoki rozpościerające się na doliny, meandry rzek i urokliwe uliczki starych miast, zapewne zada sobie pytanie, co tak naprawdę chce powiedzieć Jan Chrzciciel głosząc konieczność prostowania dróg dla Pana. W pięknie stworzonego świata i ludzkiej myśli, której ślady podziwiamy w rozlicznych zabytkach jest bowiem piękno, które podziwiamy i dla którego jesteśmy gotowi nieraz przemierzać tysiące kilometrów.
W zamyśle świętego proroka przełomy Testamentów na pewno nie było niszczenie tego piękna stworzonego przez Boga. To z całą pewnością metafora odnosząca się do naszej drogi do Boga oraz relacji międzyludzkich. Piękno gór, kiedy je podziwiamy zachwyca, ale kiedy próbujemy się na nie wspinać, kiedy pragniemy szybko dotrzeć do celu, pragniemy prostej drogi, wręcz autostrady, gdyż nasz cel stanowi wówczas absolutny priorytet.
W naszej drodze do Boga też niekiedy musimy pokonywać góry i pagórki, odnajdywać siłę, aby pokonywać piętrzące się przed nami przeszkody, odpowiadać sobie na pytanie, podobne do tego, jakie stawiał artysta, szukający „tych dróg, prze które trzeba przejść, aby człowiekiem się stać”. Nasze życie biegnie niekiedy bardzo zawiłym szlakiem. Nie raz zastanawiamy się, dlaczego właśnie my, dlaczego to nas życie tak nie rozpieszcza. Dzisiejsza Ewangelia w tych naszych życiowych sytuacjach uświadamia nam jedno. Jezus przychodzi aby pośród tych naszych życiowych krajobrazów ukazać nam prostą drogę do Boga. Wręcz autostradę, która pozwoli nam doświadczyć zdroju łask.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Prostowanie dróg to nic innego, jak uporządkowanie własnego życia tak, aby było w nim odpowiednie miejsce dla Boga. Tego, Który przychodzi aby nas przyprowadzić do Siebie. Wykorzystajmy dobrze ów czas adwentu, aby wołanie Jana nie pozostało bezowocne.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam miejsce w moim sercu dla Boga?