kwietnia

niedziela

II niedziela wielkanocna (Niedziela Miłosierdzia Bożego)

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Dz 5, 12-16

Psalm responsoryjny:

Ps 118

Drugie czytanie:

Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19

Werset przed Ewangelią:

J 20, 29

Ewangelia:

J 20, 19-31

Patroni:

św. Ludwik Maria Grignion de Montfort,
św. Piotr Chanel,
św. Afrodyzjusz,
św. Euzebiusz, Charłamp i towarz. ,
św. Witalis,
św. Agapiusz,
św. Maksym, Dadas i Kwintylian,
św. Prudencjusz,
św. Pamfil,
bł. Luchesius,
św. Maria Ludwika od Jezusa Trichet·,
bł. Józef Cebula,
św. Joanna Molla

Liturgia na dzień 2019-04-28:

Pierwsze czytanie

Dz 5, 12-16

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Wiele znaków i cudów działo się wśród ludu przez ręce apostołów. Trzymali się wszyscy razem w krużganku Salomona. A z obcych nikt nie miał odwagi dołączyć się do nich, lud zaś ich wychwalał.

Coraz bardziej też rosła liczba mężczyzn i kobiet przyjmujących wiarę w Pana. Wynoszono też chorych na ulice i kładziono na łożach i noszach, aby choć cień przechodzącego Piotra padł na któregoś z nich. Także z miast sąsiednich zbiegały się wielkie rzesze do Jeruzalem, znosząc chorych i dręczonych przez duchy nieczyste, a wszyscy doznawali uzdrowienia.

Psalm responsoryjny

Ps 118

Ps 118 (117), 2-4. 22-24. 25-27a (R.: por. 1c)
Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». *
Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki».
Niech wyznawcy Pana głoszą: *
«Jego łaska na wieki».

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Kamień odrzucony przez budujących †
stał się kamieniem węgielnym. *
Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.
Oto dzień, który Pan uczynił, *
radujmy się nim i weselmy.

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

O Panie, Ty nas wybaw, *
pomyślność daj nam, o Panie!
Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie, †
błogosławimy wam z Pańskiego domu. *
Pan jest Bogiem i daje nam światło.

Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

Ap 1, 9-11a. 12-13. 17-19

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa. Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos, jak gdyby trąby mówiącej: «Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei».

I obróciłem się, by patrzeć, co to za głos do mnie mówił; a obróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników i pośród świeczników kogoś podobnego do Syna Człowieczego, przyobleczonego w szatę do stóp i przepasanego na piersiach złotym pasem.

Kiedy Go ujrzałem, do stóp Jego padłem jak martwy, a On położył na mnie prawą rękę, mówiąc: «Przestań się lękać! Ja jestem Pierwszy i Ostatni, i Żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani. Napisz więc to, co widziałeś i co jest, i co potem musi się stać».

Można odmawiać sekwencję: Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 20, 29

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Uwierzyłeś Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;
błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

J 20, 19-31

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Miłosierdzie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Miłosierdzie

Druga niedziela w okresie Wielkanocy przypomina nam o niezwykle ważnym aspekcie przykazania miłości Boga i bliźniego. Oto bowiem miłosierdzie, tak często odmieniane dziś przez wszystkie przypadki w rzeczy samej jest pochyleniem się Boga nad grzesznikiem. Nie tylko po to, aby go uleczyć, nakarmić a strapionego pocieszyć. To wszystko jest niezwykle ważne, zwłaszcza w sytuacji, gdy cierpimy niedostatek, jesteśmy osamotnieni i odrzuceni przez społeczność, w której przychodzi nam żyć. Każdy gest miłosierdzia dokonany w Imię Boże, niesie ze sobą jednak coś o wiele więcej, niż tylko ulgę w doczesnym losie człowieka.
Miłosierdzie w Imię Boże jest objawieniem człowiekowi Boga, Który jest bogaty w miłosierdzie i posyła Swoje sługi, aby w sposób doskonały realizowali przykazanie miłości, abyśmy wszyscy byli miłosierni, jak miłosierny jest Ojciec nasz niebieski. Miłosierdzie bowiem stanowi nie tylko miarę naszego człowieczeństwa, ale miarę naszego oddania Bogu. Będąc miłosiernymi, stajemy przed braćmi i siostrami i jak Zbawiciel stanął przed niedowierzającym Tomaszem pokazując mu przebite dłonie i bok, tak samo czyniąc miłosierdzie ukazujemy bezgraniczną miłość Boga.
Dlatego też, co już bywało podkreślane wielokrotnie, miłosierdzie nie może być ani synonimem tolerancji dla grzechu, ani też stać w opozycji do miłości Boga. Miłosierdzie musi być czystym naśladowaniem Boga w Jego miłości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Co znaczy być miłosiernym w dzisiejszych czasach? To pytanie dotyka sumienia każdego z nas. Każdy też we własnym życiu musi dać sobie odpowiedź na to niezwykle ważne pytanie. Jednak wszelkie wątpliwości serca musimy rozstrzygnąć rozważając Słowo Boże a nie dogmaty tego świata, który porzucił Boga i Jego miłosierdzie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem miłosierny?