lipca

niedziela

XIV Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Iz 66, 10. 12-14c

Psalm responsoryjny:

Ps 66 (65), 1b-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20 (R.: por. 1b)

Drugie czytanie:

Ga 6, 14-18

Werset przed Ewangelią:

Kol 3, 15a. 16a

Ewangelia:

Łk 10, 1-12. 17-20

Patroni:

św. Panten,
św. Aedilburga,
św. Hedda,
św. Willibald,
św. Mael Ruain,
św. Odo,
bł. Benedykt Pp XI,
bł. Oddinus Barotti,
bł. Roger Dickinson, Rudolf Milner i Wawrzyniec Humphrey ,
bł. Jan Józef Juge de Saint-Martin,
bł. Ifigenia od św. Mateusza {Franciszka Maria Zuzanna} de Gaillard de la Valdéne,
bł. Piotr To Rot,
bł. Maria Romero Meneses

Liturgia na dzień 2019-07-07:

Pierwsze czytanie

Iz 66, 10. 12-14c

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Radujcie się wraz z Jerozolimą, weselcie się w niej wszyscy, co ją miłujecie! Cieszcie się z nią bardzo wy wszyscy, którzy się nad nią smuciliście.

Tak bowiem mówi Pan: «Oto Ja skieruję do niej pokój jak rzekę i chwałę narodów – jak strumień wezbrany. Ich niemowlęta będą noszone na biodrach i na kolanach będą pieszczone. Jak kogoś pociesza własna matka, tak Ja was pocieszać będę; w Jerozolimie doznacie pociechy».

Na ten widok rozradują się serca wasze, a kości wasze nabiorą świeżości jak murawa. Ręka Pana da się poznać Jego sługom.

Psalm responsoryjny

Ps 66 (65), 1b-3a. 4-5. 6-7a. 16 i 20 (R.: por. 1b)

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Z radością sławcie Boga, wszystkie ziemie, *
opiewajcie chwałę Jego imienia,
cześć Mu wspaniałą oddajcie. *
Powiedzcie Bogu: «Jak zadziwiające są Twe dzieła!

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Niechaj Cię wielbi cała ziemia i niechaj śpiewa Tobie, *
niech Twoje imię opiewa».
Przyjdźcie i patrzcie na dzieła Boga, *
zadziwiających rzeczy dokonał wśród ludzi!

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Morze na suchy ląd zamienił, *
pieszo przeszli przez rzekę.
Nim się przeto radujmy! *
Jego potęga włada na wieki.

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Przyjdźcie i słuchajcie mnie wszyscy, †
którzy boicie się Boga, *
opowiem, co uczynił mej duszy.
Błogosławiony Bóg, który nie odepchnął mej prośby *
i nie oddalił ode mnie swej łaski.

Niech cała ziemia chwali swego Pana
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

Ga 6, 14-18

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:

Co do mnie, to nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata. Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie.

Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie!

Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.

Łaska Pana naszego, Jezusa Chrystusa, niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Kol 3, 15a. 16a

Alleluja, Alleluja, Alleluja

W sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy;
słowo Chrystusa niech w was mieszka w całym swym bogactwie.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 10, 1-12. 17-20

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:

«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

«Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

[Wersja krótsza: Łk 10, 1-9]

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Misja uczniów

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Misja uczniów

Kiedy czytamy o siedemdziesięciu dwóch uczniach Zbawiciela, zastanawiamy się nie raz, jakie właściwie było ich zadanie. Apostołowie bowiem formowani do tego, aby być posłanymi na świat, mającymi zanieść orędzie Dobrej Nowiny aż na jego krańce, przygotowywani są do tego przez całą publiczną działalność Jezusa Chrystusa. Co się jednak tyczy pozostałych, jest niewiele miejsc w Piśmie Świętym, gdzie w ogóle jest o nich mowa. Nie wiemy, kiedy towarzyszyli Jezusowi, nie ma nigdzie nawet najmniejszej wzmianki, jakoby Zbawiciel tłumaczył im pewne rzeczy na osobności, tak, jak dwunastu, co więcej, nie ma ich na Ostatniej Wieczerzy ani też w Wieczerniku podczas Zesłania Ducha Świętego. Mimo to, oni również będą posłani, aby głosić Ewangelię, zaświadczać o wszystkim, czego się dowiedzieli i czego byli świadkami.
W zadaniach owych siedemdziesięciu dwóch innych uczniów Zbawiciela odnajdujemy się i my sami. Nie dane nam było być świadkami Jego cudów, nie towarzyszyliśmy Mu w czasie publicznej działalności, a mimo to jesteśmy powołani i wezwani do tego, aby być głosicielami Słowa, aby zaświadczać wszem i wobec o Jego miłości do nas wszystkich.
Święty Paweł, choć wiele wycierpiał dla Chrystusa, chociaż został osobiście powołany, a raczej jak można by powiedzieć, powalony łaską Bożą, chce chlubić się jedynie z krzyża Chrystusowego. Wie, że cała moc i cały zapał apostolski od Jezusa bierze początek i ku Niemu musi być skierowany.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My ludzie, zwłaszcza zaangażowani dla Królestwa, nie raz chcielibyśmy zbawić świat. Zapominamy, że świat już został zbawiony przez Jezusa Chrystusa, a my mamy tylko o tym przypominać i prowadzić innych do źródeł zbawienia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, jakie zadanie powierzył mi Zbawiciel?