sierpnia

poniedziałek

Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Prz 8,22-35

Psalm responsoryjny:

Ps 48

Drugie czytanie:

Ga 4,4-7

Werset przed Ewangelią:

Łk 1, 28

Ewangelia:

J 2,1-11

Patroni:

św. Melchizedek,
św. Maksymilian,
św. Anastazy,
św. Wiktor,
św. Aleksander,
św. Eleuteriusz,
bł. Jakub Retouret,
św. Joanna Elżbieta Bichier des Ages,
bł. Maria od Jezusa ukrzyżowanego {Maria} Baouardy,
św. Teresa od Jezusa Jornet Ibars,
bł. Ambroży {Alojzy} Valls Matamales,
bł. Piotr {Aleksander} Max Ginestar,
bł. Feliks Vivet Trabal,
bł. Laurencja {Leucadia} Harasymiv,
św. Maria od Aniołów Ginard Marti

Liturgia na dzień 2019-08-26:

Pierwsze czytanie

Prz 8,22-35

Czytanie z Księgi Przysłów

Tak mówi Mądrość Boża:

«Pan mnie zrodził jako początek swej mocy, przed dziełami swymi, od pradawna. Od wieków zostałam ustanowiona, od początku, przed pradziejami ziemi.

Przed oceanem zostałam zrodzona, przed źródłami pełnymi wód; zanim góry zostały założone, przed pagórkami zostałam zrodzona. Nim glebę i pola uczynił, przed pierwszymi skibami roli.

Gdy niebo umacniał, z Nim byłam, gdy kreślił sklepienie nad bezmiarem wód; gdy w górze utwierdzał obłoki, gdy źródła wielkiej Otchłani umacniał, gdy morzu stawiał granice, by wody z brzegów nie wystąpiły; gdy ustalił fundamenty ziemi. I byłam przy Nim mistrzynią, rozkoszą Jego dzień po dniu, cały czas igrając przed Nim. Igrając na okręgu ziemi, radowałam się przy synach ludzkich.

Więc teraz, synowie, słuchajcie mnie, błogosławieni ci, co dróg moich strzegą. Słuchajcie przestrogi i bądźcie mądrzy, a jej nie odrzucajcie. Błogosławiony jest człowiek, który mnie słucha, który co dzień u drzwi moich czeka, czuwając u progu mej bramy. Bo kto mnie znajdzie, znajdzie życie i osiągnie upodobanie Pana».

[Lub do wyboru: Iz 2, 2-5]
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.

Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.

Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

Psalm responsoryjny

Ps 48

Ps 48 (47), 2-3ab. 9. 10--11. 13-15 (R.: Jdt 15, 9d)

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *
w mieście naszego Boga.
Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *
radością jest całej ziemi.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Cośmy słyszeli, to zobaczyliśmy *
w mieście Pana Zastępów,
w mieście naszego Boga; *
Bóg je umacnia na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Rozważamy, Boże, Twoją łaskawość *
we wnętrzu Twojej świątyni.
Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja †
sięga po krańce ziemi. *
Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Obejdźcie dokoła Syjon, *
policzcie jego wieże.
By powiedzieć przyszłym pokoleniom, *
że Bóg jest naszym Bogiem na wieki.

Tyś wielką chlubą naszego narodu.

Drugie czytanie

Ga 4,4-7

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:

Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z Niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.

Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze!» A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28

Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławiona jesteś między niewiastami

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 2,1-11

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W Kanie Galilejskiej odbywało się wesele i była tam Matka Jezusa.

Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa rzekła do Niego: «Nie mają wina».

Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy jeszcze nie nadeszła godzina moja?»

Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie».

Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary.

Jezus rzekł do sług: «Napełnijcie stągwie wodą». I napełnili je aż po brzegi.

Potem powiedział do nich: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu». Ci więc zanieśli.

Gdy zaś starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – a nie wiedział, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory».

Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Częstochowska

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Częstochowska

Matka Boża jest obecna w historii naszego narodu w sposób oczywisty. Dziś nawet autorytety Państwowe i historycy muszą przyznać, że obecność tej, co Jasnej broni Góry i w Ostrej świeci Bramie jest oczywista. Ponad sześćset lat jasnogórskiego sanktuarium nie tylko przypomina nam dramatyczne chwile naszego narodu, ale także przypomina znamienne słowa św. Jana Pawła II, który tak często pielgrzymował do jej stóp. To przecież on w tak trudnych dla nas chwilach przypominał nam, że tu zawsze byliśmy wolni.
Maryja, czczona jako nasza Pani i Królowa przypominała nam, że każdy z nas został obdarowany niezbywalną godnością dziecka Bożego. To stąd rozbrzmiewały słowa dodające nam otuchy w trudnych dniach, to tu pielgrzymował i pielgrzymuje naród, wypraszając kolejne łaski w tak trudnych dla nas czasach. Dlatego też dzisiejsze święto jest dla nas nie tylko przypomnieniem tych chwil, gdy Maryja stawała w obronie naszego narodu, gdy dawała w sposób szczególny odczuć, że jest nam matką, ale jest przede wszystkim napomnieniem, abyśmy nie zapominali o tej, która stała pod krzyżem Zbawiciela, abyśmy nie pozwalali na bezczeszczenie jej wizerunku i profanowanie najświętszych rzeczy, jakie otrzymaliśmy dla naszego zbawienia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Maryja, jako nasza matka czuwa nad nami, przypominając nam, jednocześnie, co znaczy czuwać. Ona czuwa nad losami naszego narodu, ale my sami musimy czuwać razem z nią, jeśli nie chcemy utracić tego, co dla nas najcenniejsze. Jeśli Maryja od wieków była naszą królową, jeżeli jej opieka gwarantowała nam wewnętrzną wolność, nawet w warunkach zewnętrznego zniewolenia, czyż można inaczej postrzegać podnoszenie ręki na jej jasnogórską ikonę inaczej, jak na zamach na naszą wewnętrzną wolność? Wolność dzieci Bożych?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy czuwam wraz z Maryją?