1
grudnia
niedziela
I Tydzień Adwentu
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Iz 2, 1-5
Psalm responsoryjny:
Ps 122
Drugie czytanie:
Rz 13, 11-14
Werset przed Ewangelią:
Ps 85 (84), 8
Ewangelia:
Mt 24, 37-44

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-12-01:

Pierwsze czytanie

Iz 2, 1-5
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy:

Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki. Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny. Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

Psalm responsoryjny

Ps 122
Ps 122 (121), 1b-2. 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 1bc)

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Proście o pokój dla Jeruzalem: *
Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.
Niech pokój panuje w twych murach, *
a pomyślność w twoich pałacach.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Ze względu na moich braci i przyjaciół *
będę wołał: «Pokój z tobą!»
Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *
modlę się o dobro dla ciebie.

Idźmy z radością na spotkanie Pana

Drugie czytanie

Rz 13, 11-14
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdy uwierzyliśmy.

Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła! Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 85 (84), 8

Alleluja, alleluja, alleluja

Okaż nam, Panie, łaskę swoją
i daj nam swoje zbawienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 24, 37-44
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. a to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o jakiej porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wezwani do czuwania

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wezwani do czuwania

Początek adwentu stanowi dla nas zawsze wezwanie do czuwania. Ludzkość pod panowaniem grzechu aż za nadto boleśnie odczuła, co znaczy oddalenie od Boga. Owa nagość, jaką spostrzegli pierwsi rodzice zaraz po grzechu, obnażyła ową gołą prawdę o bezsilności i nędzy ludzkości oddalonej od Boga. Kolejne wieki ziemskiej tułaczki, kara potopu, kolejne przymierza zawierane przez Boga z człowiekiem jedynie wzmagały pragnienie Boga. Ludzkość oczekiwała Zbawiciela, jak zeschła ziemia spragniona wody oczekuje deszczu.
Nasze przygotowanie adwentowe poprzez drobne wyrzeczenia, uczestnictwo w rekolekcjach, spowiedź święta praktykujemy nie pierwszy już raz w naszym życiu. Ten adwent, który przeżywać będziemy ma nas jednak przygotować nie tylko do świąt Bożego Narodzenia. Ma on się dla nas stać krokiem w kierunku Boga, Który przychodzi, aby zbawić Swój lud. Prorocy adwentu będą nam o tym przypominać. Ewangelia, w słowa której wsłuchujemy się dzisiaj i będziemy wsłuchiwać się w kolejne niedziele będzie niepokoić nasze sumienie. Nikt z nas bowiem nie jest ani tak zły, ani tak dobry, aby nie mógł być lepszy.
My ludzie wiele razy potrzebujemy jakiejś szczególnej motywacji, aby raz jeszcze podnieść się z upadku, aby powstać z życiowego dołka, w jaki regularnie wpadamy poprzez grzech. Adwent zdaje się być taką dobrą okazją, aby znów zatęsknić za Panem, Który przychodzi do nas zarówno w czasie Eucharystii, jak i przyjdzie kiedyś na końcu czasów.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Doprawdy ciekawe jest, jak postępowalibyśmy wtedy, gdybyśmy znali swój moment śmierci? Co robiłaby ludzkość, gdyby wiedziała kiedy nastąpi koniec świata. Czy wykorzystywalibyśmy każdą chwilę naszego życia, aby zbliżyć się do Boga, czy też jeszcze bardziej umiłowalibyśmy grzech odwlekając chwile nawrócenia?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy chcę się nawrócić?