Znaleziono 1381 wyników
Weronika Krawczyk: Syn na drugie imię ma Dawid, jak ten, co pokonał Goliata
Gdy była w ciąży, Weronika Krawczyk usłyszała od lekarza, że jej dziecko ma zespół Downa i została namawiana do aborcji. Zdecydowanie odmówiła, zmieniła lekarza, a dziecko urodziło się zdrowe. Kilka lat później, ostrzegając inne matki przed tym samym lekarzem, stanęła przed sądem i została skazana. Dziś opowiada nam nie tylko o tej trudnej historii, ale też o wierze, sile rodziny i nadziei, którą stara się przekazać swojemu synowi.
„Nie chcemy, aby nasze dzieci ginęły, chcemy móc zasnąć bez strachu”. Ukraińskie matki po spotkaniu z papieżem
To apel grupy kobiet przyjętych przez papieża podczas audiencji jubileuszowej 6 września, wspieranych przez zespół specjalistów w ramach projektu „Matki z Domu Ojca Pio”, zainicjowanego przez braci kapucynów w Kijowie: nie chcemy, aby nasze dzieci umierały, chcemy móc zasypiać bez strachu, że się nie obudzimy.
16 lat zmagała się z syndromem poaborcyjnym. Dziś ostrzega innych: „aborcja to żadne rozwiązanie”
W obawie przed reakcją rodziców na swoją ciążę, jako nastolatka Blair zdecydowała się na aborcję jako „szybkie rozwiązanie”. To „szybkie rozwiązanie” w rzeczywistości oznaczało szesnaście lat życia w traumie syndromu poaborcyjnego. Dziś mówi otwarcie: „aborcja nie rozwiązuje żadnych problemów, ale je pogłębia”.
Kiedy „pomoc” oznacza śmierć. Historia 14-latki zmuszonej do aborcji
Nastolatka, która zaszła w ciążę z pełnoletnim chłopakiem, połknęła tabletki aborcyjne zamówione za pośrednictwem organizacji chwalącej się „pomocą” kobietom w niechcianej ciąży. Wkrótce urodziła martwe dziecko, którego wiek płodowy lekarze ocenili na 20 tygodni. Dziś dziewczyna płacze, żałuje i mówi, że chciała go wychować. Sprawą zajmuje się policja i prokuratura.
Słowo na „a”, o którym milczą aborcjoniści
Jest jedno słowo na literę „a”, zamilczane przez propagatorów aborcji. Świadectwo Jordan Daugherty pokazuje, że słowo to jest niezwykle ważne i może oznaczać wybór między życiem a śmiercią. Na szczęście na drodze jej życia stanęli ludzie, którzy pokazali, że adopcja jest dużo lepszym rozwiązaniem niż aborcja.
W samym środku burzy. Jak z miłością towarzyszyć emocjom dziecka?
Czy nieposłuszne dziecko naprawdę chce sprawiać kłopoty? A może po prostu nie zna innego sposobu, by pokazać, co czuje? Dziecięce emocje bywają gwałtowne, złożone, nieprzewidywalne. Eksplozja radości potrafi w sekundę zmienić się w wybuch złości, potem w płacz, by chwilę później znów ustąpić miejsca śmiechowi. Dla dorosłych to często szokujące, trudne, czasem wyczerpujące, ale z perspektywy rozwoju emocjonalnego to zupełnie naturalne.
