Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao

Joanna Pollakówna

WIERSZE

Kanikuła

Czemu tak długo trwa ta próba bólu?
Już i zwątpiłam
i wstałam w ufności;
zawrzałam buntem
i w pokorze ścichłam.
Doświadczasz nadal.
Puenta wciąż nie rychła
i niepojęte sensów zawiłości.

W niebieskim żarze kanikuły wiecznej
miłość się Twoja nigdy w chłód nie skłania.
Nie ma schronienia i nie ma ucieczki.
Brak odpowiedzi
bo - nie ma pytania.

wrzesień ’98

 

Bądź w chwili

Nie umykaj z tej chwili
z jej bladego lśnienia
bo popadniesz w bezdomną
wieczność przeoczenia.
Nie trwoń mgnienia
w tym teraz
bo siebie nie pozbierasz
rozdartego pomiędzy
było - nigdy nie będzie.

październik ’98

 

Zimowa modlitwa

Kiedy osacza mróz, niepokój i noc
kiedy przeszłość tak długa, że mgłą się powleka
kiedy przyszłość się kurczy, jak liść zimowy lekka
niskiego światła wyostrz moc
na oścież niech przekroi noc,
nim domknie ją Twoja Ręka.

grudzień ’98


Copyright © by Tygodnik Powszechny

 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: pokora niepokój wiersze moc ufność Kanikuła Bądź w chwili Zimowa modlitwa próba bólu niepojęte sensów zawiłości wieczność przeoczenia przeszłość
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W