Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Penitencjaria Apostolska

DAR ODPUSTU

Zasady zyskiwania odpustów



Dar odpustu ukazuje pełnię miłosierdzia Bożego, które ujawnia się przede wszystkim w sakramencie pokuty i pojednania.

Ta starożytna praktyka, wokół której nie brakło w przeszłości nieporozumień, powinna być odpowiednio zrozumiana i przyjęta.

Pojednanie z Bogiem, choć jest darem Bożego miłosierdzia, wiąże się z procesem, w którym człowiek uczestniczy przez osobisty wysiłek, a Kościół przez sprawowanie swojej funkcji sakramentalnej. Centralnym etapem tej drogi do pojednania jest sakrament pokuty, ale nawet po uzyskaniu za jego pośrednictwem przebaczenia grzechów człowiek jest nadal naznaczony przez «pozostałości» grzechu, które nie pozwalają mu otworzyć się całkowicie na łaskę. Dlatego potrzebuje oczyszczenia i całkowitej odnowy mocą łaski Chrystusa, w której uzyskaniu pomaga mu wydatnie dar odpustu.

Przez odpust rozumie się «darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych» («Enchiridion indulgentiarum, Normae de Indulgentiis», Libreria Editrice Vaticana 1999, s. 21; por. Katechizm Kościoła Katolickiego, 1471).

Poniższa nota Penitencjarii Apostolskiej przypomina, jakie warunki należy spełnić, aby uzyskać owocny odpust jubileuszowy.



Obchody Roku Jubileuszowego to nie tylko szczególna okazja, aby skorzystać z wielkiego daru odpustów, jaki Bóg ofiarowuje nam za pośrednictwem Kościoła, ale także sprzyjająca sposobność, aby raz jeszcze przypomnieć wiernym katechezę o odpustach. Dlatego Penitencjaria Apostolska publikuje — dla dobra wszystkich, którzy spełniać będą praktyki jubileuszowe — niniejsze pouczenie.

Ogólne uwagi o odpustach

1. Kodeks Prawa Kanonicznego (kan. 992) i Katechizm Kościoła Katolickiego (n. 1471) definiują odpust następująco: «Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych».

2. Ogólnie rzecz biorąc, uzyskanie odpustów wymaga spełnienia określonych warunków (por. niżej n. 3-4) i wykonania określonych dzieł (w n. 8-10 wymienione zostały dzieła właściwe dla Roku Świętego).

3. Aby uzyskać odpust zupełny lub częściowy, wierny powinien być — przynajmniej przed wykonaniem ostatnich czynności związanych z dziełem odpustowym — w stanie łaski uświęcającej.

4. Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz dziennie. Aby go jednak otrzymać, wierny musi być w stanie łaski uświęcającej, a ponadto powinien:

5. Wskazane jest, ale nie konieczne, aby przystąpić do spowiedzi sakramentalnej, a zwłaszcza do komunii św. i pomodlić się w intencjach papieskich w tym samym dniu, w którym dokonuje się dzieła związanego z odpustem; wystarczy jednak, jeśli dopełni się tych pobożnych obrzędów i modlitw w okresie kilkunastu (ok. 20) dni przed lub po dziele odpustowym. Wybór modlitwy do odmówienia w intencjach papieskich pozostawia się wiernym, ale zaleca się «Ojcze nasz» i «Zdrowaś Maryjo». Dla uzyskania kilku odpustów zupełnych wystarczy jedna spowiedź sakramentalna, ale dla każdego z osobna wymagana jest komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich.

6. W przypadku osób, którym rzeczywiste przeszkody uniemożliwiają spełnienie przepisanych dzieł i warunków, spowiednicy mogą je zmienić (oczywiście nie dotyczy to obowiązku wyrzeczenia się grzechu, także powszedniego).

7. Odpusty można zawsze uzyskać dla samego siebie lub dla dusz osób zmarłych, nie można natomiast uzyskać ich dla innych osób żyjących na ziemi.

Szczególne aspekty odpustu w Roku Jubileuszowym

Spełniwszy niezbędne warunki, o których mowa w n. 3-4, wierni mogą uzyskać odpust jubileuszowy, dokonując jednego z wymienionych niżej dzieł, podzielonych na trzy kategorie:

8. Praktyki pobożne lub religijne

9. Dzieła miłosierdzia

10. Dzieła pokutne

Przynajmniej przez jeden dzień

Rzym, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 29 stycznia 2000 r.
Kard. William Wakefield Baum - Penitencjariusz Większy
Bp Luigi De Magistris - Regens


opr. mg/mg



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: pokuta spowiedź sakrament pokuty odpuszczenie grzechów odpust kara kara doczesna zasługi warunki