stycznia

niedziela

III Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Jon 3, 1-5. 10

Psalm responsoryjny:

Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9 (R.: 4b)

Drugie czytanie:

1 Kor 7, 29-31

Werset przed Ewangelią:

Mk 1, 15

Ewangelia:

Mk 1, 14-20

Patroni:

św. Agnieszka,
św. Publiusz,
św. Fructuosus, Auguriusz i Eulogiusz ,
św. Patroklus,
św. Epifaniusz,
św. Meginrad,
bł. Edward Stransham i Mikołaj Wheeler,
św. Alban Roe,
bł. Tomasz Green,
bł. Józefa Maria od św. Agnieszki,
bł. Jan Chrzciciel Turpin du Cormier i XIII towarz.

Liturgia na dzień 2018-01-21:

Pierwsze czytanie

Jon 3, 1-5. 10

Czytanie z Księgi proroka Jonasza

Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan.

Niniwa była miastem bardzo rozległym – na trzy dni drogi. Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona».

I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post i przyoblekli się w wory od najstarszego do najmłodszego.

Zobaczył Bóg ich czyny, że odwrócili się od złego postępowania. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.

Psalm responsoryjny

Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9 (R.: 4b)

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu, *
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami

Drugie czytanie

1 Kor 7, 29-31

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Mówię wam, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, którzy się radują, tak jakby się nie radowali; ci zaś, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali.

Przemija bowiem postać tego świata.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 1, 15

Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 1, 14-20

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!»

Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich Jezus: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». A natychmiast, porzuciwszy sieci, poszli za Nim.

Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni, zostawiwszy ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi, poszli za Nim.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Prorocy klęski i sukcesu

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Prorocy klęski i sukcesu

Powołanie apostołów oznaczało wejście publicznej działalności Pana w zupełnie nowy etap. Oto teraz rozpoczęła się formacja uczniów, którzy najpierw będą towarzyszyć swojemu Mistrzowi, będą świadkami Jego cudów, głoszenia nauki z mocą, a nawet będą mieli okazję przebywania w bezpośredniej obecności Pana, możliwość zadawania Mu pytań, uzyskiwania dodatkowych wyjaśnień. W dziejach historii zbawienia to wydarzenie bez precedensu. Dwunastu powołanych po tak niezwykłym przygotowaniu miało wyruszyć w świat, aby tam zanieść orędzie o Bogu, Który stał się człowiekiem, dla nas i dla naszego zbawienia. Zanim to się jednak stało zostali posłani „do owiec, które poginęły z domu Izraela”, aby zapowiadać pełnię czasu i przyjście Tego, Który już był pośród ludzi.
Kiedy uświadomimy sobie, że mimo tak doskonałego planu, misja Chrystusa mimo wszystko wiodła przez krzyż i Golgotę, zaś apostołowie mieli dorastać jeszcze długo po zmartwychwstaniu do ostatecznego złożenia świadectwa wierze, warto postawić sobie pytanie, czy my dziś nie ulegamy błędnemu przekonaniu co do misji, jaką mamy do spełnienia w świecie.
Jedni, podobnie jak prorok Jonasz widzieli by siebie, jako proroków Bożego gniewu. Zapowiadających karę i zniszczenie. Kiedy zaś to nie następuje, czują się niespełnieni i zawiedzeni. Inni chcieliby zaś sprowadzić miłosierdzie Boże do przyzwolenia na wszelkie zło, być jedynie Bożymi kuglarzami zabawiającymi tłum, bo przecież Miłosierny Bóg na pewno nie sięgnie po zdecydowane środki wychowawcze.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan jednak nie wybrał uczniów aby czynili błazenadę, nie wybrał ich też po to, aby lubowali się w głoszeniu kary i zniszczenia. Jezus powołuje Dwunastu, aby mówili o tym, co ma nadejść, ale jednocześnie wskazywali drogę ocalenia, czyli zbawienia. By otwierali Bramy Królestwa dla tych, którzy w Chrystusie pragną dostąpić zbawienia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem zwiastunem Dobrej Nowiny?