Wyszukano wyników: 10000
„Nie ukrywajmy oznak upływającego czasu”. Leon XIV o pięknie, które prowadzi ku niebu
W uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny Leon XIV przypomniał, że Maryja została wzięta do chwały niebieskiej z duszą i ciałem. Papież podczas Mszy św. w Castel Gandolfo wskazał, że tajemnica ta mówi także o prawdziwym pięknie człowieka, które nie zależy od młodości i zewnętrznego wyglądu, lecz od miłości, która przemienia i prowadzi ku Bogu.
Przeżyła tylko 10 lat. Na łożu śmierci została misjonarką
„Jestem zakochana w Jezusie” – powtarzała kilkakrotnie pod koniec swojego króciutkiego życia małą Teresita. Jej wiara tak zszokowała wikariusza biskupiego z Madrytu, że – zgodnie z jej marzeniem – wręczył jej krzyż misyjny i ustanowił misjonarką. Przykład jej życia do dziś pomaga duchownym i zakonnicom głoszącym Chrystusa.
„Droga krzyża jest zawsze drogą na skróty” – cenna rada o. Dolindo, gdy życie daje w kość
W czasach, które próbują odsunąć śmierć i cierpieniei, ks. Dolindo Ruotolo przypomina o rzeczywistości, od której nie da się uciec. Sam, naznaczony cierpieniem, uczył, że krzyż może stać się drogą prowadzącą do Boga. O jego niezwykłym spojrzeniu na śmierć, cierpienie i życie wieczne pisze ks. Robert Skrzypczak w książce „Pokonać śmierć. Ksiądz Dolindo Ruotolo o życiu wiecznym”.
Życie wieczne – czy się nie znudzi?
Czy niebo może się znudzić? O. Jacek Salij OP, odwołując się do Pisma Świętego, pokazuje, że życie wieczne nie ma nic wspólnego z wyobrażeniem niekończącej się konsumpcji czy monotonnej przyjemności. Jest tajemnicą całkowitego otwarcia na Boga, spotkania z Nim „twarzą w twarz” i ostatecznego spełnienia człowieka w miłości, której dziś nie jesteśmy nawet w stanie sobie wyobrazić.
„Smutny proroczy znak”. Historia profanacji w Medziugorju to przestroga dla Kościoła – uważa egzorcysta
„Nie zrobił tego satanista ani antyklerykał. To zrobił wierzący chłopak” – mówił ks. Waldemar Grzyb, egzorcysta diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, komentując profanację w Medziugorju. Zdaniem duchownego, historia Bartłomieja K. jest bolesną przestrogą dla całego Kościoła: po doświadczeniu łaski potrzebna jest formacja, duchowy wzrost i wspólnota, bo bez nich wiara może nie przetrwać czasu próby.
Nowości w serwisie
- „Naszą obawą jest, że nie dotrzemy do wszystkich”. Ponad 500 ofiar powodzi w Nepalu
- Włoska prawica zyskuje. „Remigracja” i sprzeciw wobec aborcji w programie partii Vannacciego
- Zamordował siekierą portierkę UW. Sąd umorzył postępowanie, nie trafi do więzienia
- Rosja ocenzurowała autobiografię papieża Franciszka. Z książki usunięto fragmenty o Ukrainie
- Eksperci KEP stanowczo przeciw surogacji. „To traktowanie dziecka jak towaru”
- Kto ucieka z kamieniołomu?
- Rodzinny budżet pod kontrolą. Kiedy leasing samochodu dla osoby prywatnej ma sens?
- Jak skutecznie uczyć dzieci wiary?
- Weto wobec ustawy dotyczącej ochrony powietrza. Mogłaby być wykorzystywana do blokowania ważnych inwestycji
- Leon XIV: potrzebujemy humanizacji technologii cyfrowej, aby człowiek nie padł ofiarą własnych wynalazków
