Znaleziono 2384 wyników
„Umiłował nas” – papieska encyklika o Najświętszym Sercu Jezusa. Publikujemy pełny tekst
Czwarta encyklika Franciszka, „Dilexit nos”, nawiązuje do tradycji i współczesności myśli o „miłości ludzkiej i Bożej Serca Jezusa Chrystusa”. Zachęca do odnowienia autentycznej pobożności, aby nie zapomnieć o czułości wiary, radości z oddania się służbie, gorliwości misji. Serce Jezusa bowiem prowadzi nas do miłości i posyła nas do bliźnich.
Biskup Dolan: problemy ze zdrowiem psychicznym nie są powodem do wstydu
Edukacja księży i świeckich, towarzyszenie osobom z problemami zdrowia psychicznego w parafiach oraz rzecznictwo na rzecz wsparcia instytucjonalnego i społecznego dla osób potrzebujących profesjonalnej pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej to trzy podstawowe filary duszpasterstwa zdrowia psychicznego w Kościele – podkreślił biskup John Dolan z Phoenix.
Czy wszystkie religie prowadzą do Boga?
Jeśli poganin, który nigdy nie poznał Ewangelii, ale żyje zgodnie z sumieniem i jest otwarty na przyjęcie Prawdy-Chrystusa, to nie zbawia go jego religia. Inne religie bowiem nie niosą żadnej potencji zbawczej. Jeśli wyznawca innych religii dostępuje zbawienia, to nie dzięki tym religiom, ale pomimo nich – tłumaczy o. Jan P. Strumiłowski OCist.
Indonezja: czy Papież Franciszek zapomniał tu o „ekonomii Franciszka”?
Przy licznych okazjach Papież Franciszek mówił o swojej wizji ekonomii, która ma zaradzić problemom współczesnego świata. Tymczasem w Indonezji, gdzie te problemy widać jak na dłoni, Franciszek taktownie milczy. Skąd nagle taka spolegliwość wobec indonezyjskich władz i pazernych korporacji, niszczących ludność rodzimą i środowisko naturalne?
Co to znaczy, że Maryja z „ciałem i duszą” została wzięta do nieba?
Wiara we wniebowzięcie Maryi obecna jest od pierwszych wieków chrześcijaństwa, choć stała się ona dogmatem dopiero w 1950 r. i to tylko w Kościele zachodnim. Sensem tego święta nie jest docenienie zasług Maryi, ale nadzieja, że tak jak Maryja, mamy szansę uczestnictwa w chwale nieba w całej pełni: wraz z „ciałem i duszą”. A nastąpi to ostatecznie po Zmartwychwstaniu.
Czy naprawdę starość się Panu Bogu nie udała?
Nieumiejętność radzenia sobie ze starością to nieunikniona konsekwencje naszego zapomnienia o Bogu i zamknięcia się bez reszty w doczesności. Nikt z nas nie ma gwarancji, że swojej starości nie zmarnuje. Panie Boże, chroń mnie przez wszystkie dni mojego życia, a przede wszystkim ocal mnie w dniu mojego odchodzenia z tego świata! – pisze felietonista Opoki o. Jacek Salij.
