Każdy talent, każda szansa, każde dobro złożone w nasze ręce ma wewnętrzny wymóg, by nie było zatrzymywane, ale rozdzielane na nowo, aby życie wszystkich stawało się lepsze – wskazał Leon XIV podczas ceremonii powitalnej na rozpoczęcie podróży apostolskiej do Monako. Papież zachęcił mieszkańców, aby wobec „nowości, które starzeją się w ciągu jednego sezonu" byli gotowi „na bezprecedensowe wyzwania, którym można stawić czoła jedynie z wolnym sercem i z jasnym umysłem".

Jak zaznaczył Papież na początku przemówienia, jest on „pierwszym spośród Następców Apostoła Piotra, który w czasach nowożytnych odwiedza Księstwo Monako – miasto-państwo, wyróżniające się głęboką więzią łączącą je z Kościołem Rzymskim i wiarą katolicką".

Wobec demonstracji siły i nadużywania władzy

Leon XIV powiedział, że Monako jest krajem, który jest zwrócony ku Morzu Śródziemnemu; wyróżnia go także położenie między „krajami założycielskimi jedności europejskiej". Jego powołaniem jest „spotkanie i pielęgnowanie przyjaźni społecznej, które są dziś zagrożone przez powszechny klimat zamknięcia i samowystarczalności". Papież podkreślił: „Dar niewielkiego terytorium i żywe dziedzictwo duchowe angażują wasze bogactwo w służbę prawa i sprawiedliwości, zwłaszcza w historycznym momencie, w którym demonstracja siły i logika nadużywania władzy szkodzą światu i zagrażają pokojowi".

Opoka DODANE Dziś 10:01

Leon XIV trzecim papieżem w Monako od blisko 500 lat! Pius VI... odwiedził kraj już martwy

Sobota 28 marca 2026 r. to dzień pierwszej europejskiej podróży apostolskiej Leona XIV poza Włochy. Papież odwiedza małe francuskojęzyczne państwo – Księstwo Monako. Okazuje się, że jest trzecim papieżem czasów nowożytnych i współczesnych przybywającym do tego kraju po Pawle III i Piusie VI, z których ten drugi przebywał w Monako... już martwy. 

Mikrokosmos Monako

Ojciec Święty porównał Monako do kraju – „mikrokosmosu", „do którego dobrobytu przyczynia się energiczna mniejszość lokalnych mieszkańców oraz większość obywateli pochodzących z innych krajów świata". Papież dodał: „Wśród nich niemało osób zajmuje stanowiska o znaczącym wpływie w sferze gospodarczej i finansowej, wielu wykonuje prace służebne, liczni są również goście i turyści. Mieszkanie tutaj stanowi dla niektórych przywilej, a dla wszystkich szczególne wezwanie do zastanowienia się nad własnym miejscem w świecie".

„W oczach Boga niczego nie otrzymuje się na próżno!"

Ewangeliczna perspektywa Królestwa Bożego jest wezwaniem do właściwego wykorzystania powierzonych darów. Nie chodzi o świat utopijny; lecz o rzeczywistość, której Jezus poświęcił swoje życie; która jest „blisko, ponieważ przychodzi pośród nas i wstrząsa niesprawiedliwymi układami władzy, strukturami grzechu, które drążą przepaście między ubogimi a bogatymi, między uprzywilejowanymi a odrzuconymi, między przyjaciółmi a nieprzyjaciółmi".

Światło Ewangelii na czas beznadziei

Papież przypomniał, że Monako jest jednym z nielicznych krajów w świecie, gdzie katolicyzm ma status religii państwowej. Wiara stanowi wezwanie, aby chrześcijanie stawali się „królestwem braci i sióstr, obecnością, która nie przytłacza, lecz podnosi, która nie rozdziela, lecz łączy, gotową zawsze z miłością chronić każde ludzkie życie, w każdym czasie i każdych warunkach, aby nikt nigdy nie był wykluczony ze stołu braterstwa".

vaticannews.va/pl DODANE Dziś 09:08 AKTUALIZACJA Dziś 10:13

Kard. Parolin o przesłaniu podróży do Monako: prymat Chrystusa w epoce wyzwań i niepewności

Księstwo Monako oczekuje wizyty Następcy Piotra. Pierwsza podróż Papież Leon XIV do Europy poza Włochami ma być wyraźnym znakiem bliskości oraz zachętą w wierze – nie tylko dla wspólnoty niewielkiego, katolickiego państwa, lecz także dla całej ludzkości – te cele wizyty Leona XIV w Monako podkreśla kard. Pietro Parolin, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej. 

Leon XIV zwrócił również uwagę na kwestię ekologii integralnej, która ma szczególne znaczenie w Monako. Biorąc pod uwagę głęboką więź Księstwa Monako z Kościołem Rzymskim, Papież wskazał na szczególne zadanie jakim jest pogłębianie nauki społecznej Kościoła oraz opracowywanie dobrych praktyk lokalnych i międzynarodowych, które ukażą jej przemieniającą moc.

„Nawet w kulturze mało religijnej, silnie zsekularyzowanej, sposób podejścia do problemów właściwy Magisterium społecznemu może objawić wielkie światło płynące z Ewangelii dla naszych czasów – czasów, w których tak wielu ludziom bardzo trudno żywić nadzieję" – zaznaczył Ojciec Święty.