Ojcostwo wiary to nie sprytna gra o zachowanie twarzy w kościelnych instytucjach
„Kto w sumieniu poniesie odpowiedzialność za publicznie zrujnowany – od lewicowych mediów do potocznej plotki w głowach na chodniku – obraz polskiego duchowieństwa?” – pyta ks. Jarosław Tomaszewski. „To niewiarygodne, że tak frywolnie i lekkomyślnie zdarzyło się przejść w polskiej kulturze od księdza dobrodzieja, do wyśmiewanego pariasa w sutannie” – dodaje.
Niepokojące pouczenie na temat modlitwy wstawienniczej
„Ludziom, którzy żarliwie tęsknią za tym, żeby ich modlitwa za współmałżonka, albo za rodzone dziecko zaczęła wreszcie owocować, podpowiadam, żeby nie wahali się prosić o przemianę samego siebie” – pisze o. Jacek Salij OP. Dlaczego zatem apostoł Jan napisał w swoim liście, że „istnieje taki grzech, który sprowadza śmierć i w takim wypadku nie polecam, aby się modlono”?
Nie trzymajmy światła pod korcem
Z wiarą jest podobnie jak z każdą autentyczną prawdą. Umacniamy się w niej i poznajemy coraz więcej dopiero wtedy, kiedy pragniemy dzielić się nią z innymi. Jeśli uwierzyłem w Chrystusa, ale wiarę uważam za ściśle prywatną sprawę i z nikim się nią nie podzielę, to tak jakbym schował zapaloną świecę pod korcem – pisze o. Jacek Salij OP.
Światło znad północnych fiordów
Największa żywotność życia katolickiego w XX wieku zrodziła się z entuzjazmu odkrywania zapomnianych studni, odnajdywania w nich czystej i świeżej wody. Gdzie się podział ten entuzjazm? Dlaczego teraz czujemy, że musimy porzucić studnie, aby zamiast nich ustawić prowizoryczne stoiska obok automatów z napojami? – pyta bp Erik Varden. O mądrości biskupa z północnych krańców Europy pisze ks. Robert Skrzypczak.
