Znaleziono 3044 wyników
Nie można się przyzwyczaić. Mija 1000. dzień wojny na Ukrainie
Z powodu wojennej traumy 9,5 mln osób cierpią na zaburzenia psychiczne, blisko 30 mln odprawiono na granicy polsko-ukraińskiej w ciągu zaledwie dwóch lat, wszystkie parafie w Polsce zaangażowane w pomoc uchodźcom z Ukrainy. Mija tysięczny dzień wojny za naszą wschodnią granicą. Kościół w Polsce od początku niesie pomoc materialną, liczoną w setkach milionów euro.
Jaka jest istota kapłaństwa i jego rola w życiu chrześcijan? Nowa książka „Być jak Chrystus”
Książka „Być jak Chrystus” jest dialogiem dwóch kapłanów – ks. Edwarda Stańka z ks. Jerzym Jastrzębskim. Obaj duchowni dzielą się refleksjami na temat istoty kapłaństwa i jego roli w życiu chrześcijan. Autorzy nie boją się głębokiej dyskusji o prawdzie i jej poszukiwaniu w świecie pełnym wyzwań, gdy coraz trudniej podążać za Mistrzem z Nazaretu. Przeczytaj premierowo fragment książki.
Europa: państwa narodowe mają zniknąć. Polski patriotyzm stoi „ością w gardle” progresywnym ideologom
Triada Bóg, Honor, Ojczyzna, która była oczywista dla starszych pokoleń Polaków i Polek dziś jest coraz mocniej kwestionowana. Nie dzieje się to przypadkiem – jesteśmy częścią szerszej wojny ideowo-kulturowej i trzeba zdawać sobie sprawę, kto stoi za propagowaniem kosmopolityzmu i fałszywie pojmowanej „europejskości”.
Lepiej umrzeć, niż zgrzeszyć. Wspominamy słowacką Karolinę Kózkównę
Jest nazywana słowacką Marią Goretti, ale jeszcze bardziej trafne byłoby porównanie do Karoliny Kózkówny. Tak jak polska męczennica, Anna Kolesárová zginęła w obronie czystości w wieku 16 lat, napadnięta przez żołnierza, którego nazwiska nigdy nie ustalono. Na grobie słowackiej błogosławionej napisano słowa św. Dominika Savio: raczej śmierć, niż grzech. Słowacy wspominają bł. Annę 22 listopada.
Biskup Ignacy Świrski, „ojciec ubogich”. Miał puste kieszenie, bo swoje wynagrodzenie oddawał potrzebującym
Biskup Ignacy Świrski sprawował swoją posługę w trudnych latach powojennych. Komunistyczne władze bardzo niechętnie patrzyły na jego działalność, on jednak nie zrażał się, troszczył się o ubogich – tak jak to czynił wcześniej jako profesor Uniwersytetu Wileńskiego. Wielokrotnie jego własne kieszenie świeciły pustkami, bo swoje wynagrodzenie oddawał na rzecz potrzebujących.
