Tędy chodzili polscy królowie. Droga Krzyżowa do świętokrzyskiego sanktuarium

Z trzymetrowym drewnianym krzyżem na ramionach kilkuset pątników przeszło w Wielki Piątek drogę krzyżową na szczyt Świętego Krzyża. Znajduje się tam pobenedktyńskie sanktuarium, w którym przechowywane są relikwie krzyża, na którym zmarł Chrystus.

PAP/Piotr Polak

Pątnicy wyruszyli leśnym szlakiem, nazywanym Drogą Królewską, prowadzącym z Nowej Słupi na Łysą Górę, która wznosi się na 595 m n.p.m. Na jej szczycie mieści się pobenedyktyńskie sanktuarium, jedno z najstarszych miejsc kultu religijnego w Polsce.

Wiesław Faliński z Radomia poinformował, że uczestniczy w modlitewnej wędrówce po raz dziesiąty. Według pątnika wielkopiątkowa uroczystość to czas na zatrzymanie się i osobistą refleksję. Trzeci raz w wydarzeniu uczestniczył Henryk z Nowego Sącza, który zaznaczył, że jego wizyta ma wymiar zarówno duchowy, jak i turystyczny.

Miłość do ofiar i oprawców

Centrum kultu w klasztorze stanowią relikwie Drzewa Krzyża Świętego. Ojciec Rafał Kupczak, oblat, superior sanktuarium powiedział PAP, że w obecnej sytuacji geopolitycznej przesłanie krzyża nabiera szerszego znaczenia. Jak tłumaczy zakonnik, krzyż jest znakiem miłości, który powinien prowadzić do realnego pojednania.

„Gdyby ludzie w tym krzyżu szukali siły i ci, którzy są dzisiaj ofiarami i ci, którzy są oprawcami, znaleźliby i doświadczyliby miłości, która zawsze będzie nas prowadziła do szukania pojednania, pokoju. Poszukiwanie pokoju ma głębszy wymiar niż formalne porozumienia polityczne”

– powiedział.

Od czasów Chrobrego

Tradycja pielgrzymowania na Łysą Górę sięga czasów polskich monarchów.

Do połowy XVII w. na szczyt wchodzili niemal wszyscy władcy kraju. Stacje Drogi Krzyżowej przy trasie z Nowej Słupi powstały na przełomie XVI i XVII wieku. Fundatorem instalacji był opat Michał Maliszewski.

Historycy nadal nie mają pewności co do daty założenia benedyktyńskiego opactwa na Świętym Krzyżu (Łysej Górze, Łyścu – drugim co do wysokości wzniesieniu Gór Świętokrzyskich). Według tradycji, miało to nastąpić w 1006 r. z fundacji Bolesława Chrobrego. Historycy mówią jednak częściej o XII w. W czasach przedchrześcijańskich wzgórze było ośrodkiem kultów pogańskich.

Według legendy relikwie do świętokrzyskiego klasztoru przekazał święty Emeryk, syn króla Węgier. Możliwe jednak, że trafiły tu dopiero na początku XIV w.

Sama świątynia to jeden z najważniejszych zabytków klasztornych w Polsce. Charakteryzuje się różnorodną architekturą; zabudowania powstawały na przestrzeni wielu wieków (od XII do XXI w.). Jednym z najstarszych i najcenniejszych elementów są późnogotyckie krużganki z XV wieku, zdobione unikalnymi w skali kraju rzeźbami heraldycznymi na sklepieniach. Szczególnym miejscem jest również Kaplica Oleśnickich z XVII w. To ram 1723 r. przechowywany jest relikwiarz Krzyża Świętego.

Liturgia Wielkiego Piątku w Kościele katolickim jest upamiętnieniem męki i śmierci Jezusa Chrystusa na krzyżu. To jedyny dzień w roku, w którym w kościołach nie odprawia się Mszy świętej. (PAP)