Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Krzysztof Wons SDS

Rozwój i zamieranie instytutów zakonnych

ISBN: 978-83-60703-46-5

wyd.: Wydawnictwo SALWATOR 2008

Wybrane fragmenty
Wprowadzenie
Instytuty nie są wieczne
Badanie pulsu
Najpierw trochę danych
Parabola życia Instytutów
Czas narodzin
Czas dziecięctwa
Czas dorastania
Czas dojrzałości
Czas stabilizacji i stagnacji
Czas stabilizacji i stagnacji
Czas umierania



Czas dorastania

Okres szybkiego wzrostu charakteryzuje się pierwszą próbą skodyfikowania wizji charyzmatycznej. W tym czasie mogą się pojawić pierwsze trudności związane z interpretacją wizji. Nie blokują one jednak rozpoczętego procesu ekspansji. Pojawienie się nowych komórek życia i ich dalekosiężne rozprzestrzenianie się sprawia, że rodzi się potrzeba ustalenia pewnych struktur instytucjonalnych, które zostałyby uznane i przyjęte przez wszystkich członków. Etap ten możemy nazwać tworzeniem się szeroko pojętego programu. Pojawia się potrzeba wspólnej regulacji prawnej. Jeśli jeszcze nawet nie powstała, sam założyciel będzie zmuszony do jej przygotowania. Powstała reguła nie bierze się ex nihilo, nie rodzi się przy biurku, ale jest zebraniem i uporządkowaniem tego, czego pierwsza grupa doświadczyła, od momentu gdy się zawiązała. W niejednym wypadku tworzenie programu przypada na okres, kiedy założyciel i grupa pierwszych uczniów już nie żyją, a wizja charyzmatyczna przekazywana jest głównie dzięki napisanej regule.

 

opr. aw/aw



 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: program reforma reguła umieranie rozwój życie konsekrowane odnowa zakony klasztory zgromadzenie zakonne kryzys duchowy wyczerpanie instytuty zakonne zamieranie ewangeliczny radykalizm czas dorastania kodyfikacja regulacja prawna