Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao

Boże przebaczenie jest dla nas, ale jest także wzorem dla naszego przebaczenia. Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański" 17 września 2017

Papież Franciszek

Miłosierdzie bez granic

Miłosierdzie bez granic - foto
Autor/źródło: Pixabay, estableman


Rozważanie przed modlitwą "Anioł Pański" 17 września 2017

Drodzy Bracia i Siostry, dzień dobry!

Fragment Ewangelii dzisiejszej niedzieli (Mt 18, 21-35) przekazuje nam naukę o przebaczeniu, które nie neguje doznanej krzywdy, ale uznaje, że człowiek, stworzony na obraz Boga, jest zawsze większy niż popełnione zło. Św. Piotr pyta Jezusa: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» (w. 21). Piotrowi zdaje się, że tej samej osobie można przebaczyć najwyżej siedmiokrotnie. A nam być może wydaje się już dużo przebaczenie dwukrotnie. Ale Jezus odpowiada: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy» (w. 22), to znaczy zawsze: musisz zawsze przebaczać. I potwierdza to, opowiadając przypowieść o miłosiernym królu i bezlitosnym słudze, w której wykazuje niekonsekwencję tego, który wcześniej otrzymał przebaczenie, a potem odmawia przebaczenia innemu człowiekowi.

Król z przypowieści jest człowiekiem wielkodusznym, który ogarnięty współczuciem, daruje błagającemu go słudze ogromny dług — «dziesięć tysięcy talentów», ogromny. Ale ten sam sługa, gdy tylko spotyka innego sługę, takiego samego jak on, który był mu winien sto denarów — czyli o wiele mniej — zachowuje się bezwzględnie, wtrącając go do więzienia. Niekonsekwentna postawa tego sługi jest również naszą postawą, kiedy odmawiamy przebaczenia naszym braciom. Król z przypowieści natomiast jest obrazem Boga, który miłuje nas miłością tak pełną miłosierdzia, że nas akceptuje i miłuje oraz nieustannie nam przebacza.

Od chwili naszego chrztu Bóg nam przebaczył, darując nam niespłacalny dług: grzech pierworodny. Ale to było po raz pierwszy. Potem z nieograniczonym miłosierdziem przebacza nam wszystkie winy, gdy tylko okazujemy choćby mały znak skruchy. Taki jest Bóg — miłosierny. Kiedy ogarnia nas pokusa, aby zamknąć nasze serce na tych, którzy nas obrazili i proszą o przebaczenie, przypomnijmy sobie o słowach Ojca niebieskiego skierowanych do bezlitosnego sługi: «Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?» (ww. 32-33). Każdy, kto doświadczył radości, pokoju i wewnętrznej wolności, pochodzącej z otrzymanego przebaczenia, może otworzyć się na możliwość przebaczenia sam z kolei innym.

Do modlitwy Ojcze nasz Jezus zechciał włączyć to samo nauczanie, jakie znajdujemy w tej przypowieści. Powiązał bezpośrednio przebaczenie, o które prosimy Boga, z przebaczeniem, jakiego musimy udzielić naszym braciom: «Przebacz nam nasze winy, tak jak i my przebaczamy tym, którzy przeciw nam zawinili» (Mt 6, 12). Przebaczenie Boga jest znakiem Jego przeobfitej miłości do każdego z nas. Jest to miłość pozostawiająca nam swobodę odejścia, jak syn marnotrawny, ale oczekująca codziennie naszego powrotu; jest to śmiała miłość pasterza do zagubionej owcy; jest to czułość, która przyjmuje każdego grzesznika, pukającego do jej drzwi. Ojciec niebieski — nasz Ojciec — jest pełen, pełen miłości i pragnie nią nas obdarzyć, ale nie może tego uczynić, jeśli zamykamy nasze serca na miłość do innych ludzi.

Niech Dziewica Maryja pomoże nam być coraz bardziej świadomymi bezinteresowności i wspaniałości przebaczenia otrzymanego od Boga, abyśmy stali się miłosierni jak On, dobry Ojciec, cierpliwy i pełny łaskawości.

Po modlitwie «Anioł Pański» Ojciec Święty powiedział m.in.:

Drodzy bracia i siostry! Serdecznie pozdrawiam was wszystkich, rzymian i pielgrzymów przybyłych z różnych krajów: rodziny, grupy parafialne, stowarzyszenia. (...)

Pozdrawiam uczestników biegu Via Pacis (Droga Pokoju), którego trasa prowadziła obok miejsc kultu różnych wyznań obecnych w Rzymie. Mam nadzieję, że ta inicjatywa kulturalna i sportowa będzie sprzyjała dialogowi, współistnieniu i pokojowi. (...)

Życzę wszystkim udanej niedzieli. Proszę was, nie zapominajcie modlić się za mnie. Dobrego obiadu i do widzenia!


opr. mg/mg



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: bezinteresowność przebaczenie wybaczenie krzywda siedemdziesiąt siedem 77
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W