Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao



Katarzyna Kolska

Moje dziecko
gdzieś na mnie czeka

Opowieści o adopcjach

ISBN: 978-83-240-1503-0
wyd.: Wydawnictwo ZNAK 2011

Spis wybranych fragmentów
Wstęp
Mit  o domach dziecka
Dwie mamy
Jestem kobietą
Coś jest nie tak
A gdy nas zabraknie...
Chcemy zostać rodzicami
Traktuj dziecko jak niemowlę
Nikt nie może się dowiedzieć
Matka twojego dziecka — o tych, które nie podołały

A gdy nas zabraknie...

Bożena i Michał myślą czasami o przyszłości. Jak wszyscy rodzice adopcyjni, czują podświadomie lęk, że dzieci od nich odejdą, że zechcą wrócić do swoich korzeni. — Jedyne, czego oczekuję, to żeby wychować je najlepiej, jak umiem i dać im szansę na normalne życie. Jeśli istnieją jakieś sposoby terapii, to chcę je poznać. Będę walczyła z całych sił, by w przyszłości były samodzielne, by umiały wykonywać jakąś pracę, by mogły założyć swoje rodziny. To jest moja największa obawa i lęk: czy będą umiały sobie poradzić, gdy nas już nie będzie — mówi Bożena.

Z chwilą adoptowania dzieci, zaabsorbowana opieką nad nimi, zupełnie przestała myśleć o urodzeniu własnych, biologicznych. — Byłam tak zmęczona i tak nimi zajęta, że na myśl o ewentualnej ciąży czułam się przerażona. Teraz już się pozbierałam, zapanowałam nad wszystkim, wróciłam do pracy. I jeśli mogłoby się tak zdarzyć, że udałoby nam się począć biologiczne dzieci, przyjmę je z radością. Boję się tylko jednego: czy tego biologicznego, urodzonego przeze mnie mimo wszystko nie kochałabym bardziej niż nasze adoptowane?

 

opr. ab/ab



 


Podziel się tym materiałem z innymi:


Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: śmierć dziecko troska adopcja niepłodność samodzielność FAS rodzice adopcyjni Fetal Alcohol Syndrome FAE ośrodki adopcyjne macierzyństwo adopcyjne procedury adopcyjne
 
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W