Wniebowstąpienie wskazuje nam cel historii. Katecheza św. Jana Pawła II

„Chrystus, przemierzywszy drogi historii i wszedłszy nawet w mroki śmierci, która wyznacza kres naszej skończonej natury i jest zapłatą za grzech, powraca do chwały, którą odwiecznie dzieli z Ojcem i z Duchem Świętym” – mówił polski papież w katechezie z okazji uroczystości Wniebowstąpienia w jubileuszowym roku 2000.

Autor/źródło: Pixabay, joaoaugustof, licencja: 0

„Tajemnica Paschy Chrystusa ogarnia historię ludzkości, ale zarazem ją przekracza – tłumaczył św. Jan Paweł II, nawiązując do święta obchodzonego 40 dni przed Wniebowstąpieniem. – Ludzka myśl i język mogą w jakiejś mierze ująć i przekazywać tę tajemnicę, ale nie zdołają jej wyczerpać. Dlatego Nowy Testament, chociaż mówi o «zmartwychwstaniu», czego świadectwem jest pierwotne Credo, które św. Paweł osobiście przejął i przekazuje w Pierwszym Liście do Koryntian posługuje się także innym sformułowaniem, aby określić sens Paschy. Zwłaszcza u św. Jana i św. Pawła jest ona przedstawiana jako wywyższenie i uwielbienie Ukrzyżowanego. Tak więc dla czwartego ewangelisty krzyż Chrystusa jest już królewskim tronem, który stoi na ziemi, ale dosięga nieba. Chrystus zasiada na nim jako Zbawca i Pan historii”.

Jak podkreślał Ojciec Święty, wpatrując się we wstępującego do nieba Chrystusa, kontemplujemy całą Trójcę Świętą.

Katechezę przeczytasz tutaj:

Jan Paweł II DODANE 14.02.2001