Pekao
Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl


Ks. Edward Staniek

HOMILIE NA NIEDZIELE I ŚWIĘTA

Rok A, B, C
© Copyright by Wydawnictwo "M", Kraków 2003
Wydawnictwo "M" ul. Zamkowa 4/4, 30-301 Kraków tel./fax (012) 269-34-62, 269-32-74, 269-32-77
www.wydm.pl e-mail: wydm@wydm.pl





DWUNASTA NIEDZIELA ZWYKŁA

Czyt. I - Za 12,10-11 Czyt. II - Ga 3,26-29 Ewangelia - Łk 9,18-24

UMIEĆ STRACIĆ ŻYCIE

Czego ludzie nie robią, aby zachować życie. Cała medycyna służy temu jednemu celowi. Zachować, ocalić życie. Obserwując ludzi, można dojść do wniosku, że celem wszystkich ich zabiegów jest właśnie ocalenie życia, byle jak najdłużej, byle jak najwięcej na ziemi przeżyć, zobaczyć, użyć. Każda świadomość utraty życia niesie gorycz i wypełnia serce cierpieniem. Tymczasem Jezus staje dziś przed nami i powiada: „Kto straci życie z mego powodu, zachowa je". Paradoks Ewangelii. Trzeba umieć stracić, by zachować. To tak jak z ratowaniem mleka w dziurawym dzbanku. Życie to mleko, a doczesność to dzbanek. On jest dziurawy i tej dziury nie da się załatać. Mleko cieknie minuta po minucie. Biada temu, kto celem życia uczynił załatanie dziury. Natrudzi się wielce, aż nadejdzie chwila, w której ostatnia kropla mleka opuści dzbanek i wsiąknie w ziemię. Jest jedna mądra rada. Trzeba tak ustawić tę swoją doczesność, by mleko przelać do innego niedziurawego dzbanka. Tym dzbanem jest nasz Mistrz z Nazaretu. On Zmartwychwstały nie należy do doczesności, a więc już nie podlega prawu przemijania. Jeżeli zgodzę się na to, by me życie płynęło dla Niego, to kiedy nadejdzie godzina całkowitego rozpadu mojego dzbanka, z radością odkryję, że życie moje jest zachowane, że ani jedna jego kropla nie została zmarnowana. Dziś Ewangelia stawia nam pytanie: Czy umiem tracić życie z powodu Chrystusa? Czy umiem tracić życie - godzina po godzinie, dzień po dniu, rok po roku - dla Chrystusa? Jest to jedyna droga ocalenia własnego życia. To duża sztuka żyć dla Kogoś, żyć dla Jezusa, a kto ją opanował, jest świadom sukcesu każdej godziny, każdej minuty, jest świadom „zachowania życia". Świat chce ocalić życie. Czy celem naszych zabiegów nie jest to samo? Czy nie zmierzamy do wykorzystania życia wyłącznie dla siebie? Jeżeli tak, to popełniamy poważny błąd. Zabiegając o ocalenie życia, stracimy je.

Nie naśladujmy świata. Miejmy odwagę iść pod prąd ludzkich opinii i starajmy się o opanowanie mądrego tracenia życia dla Chrystusa. Traćmy przez pracę, przez cierpienie, przez klęski, przez zmęczenie dla Niego. Traćmy przez radość, przez modlitwę i odpoczynek dla Niego. Przelewajmy to swoje życie, jak mleko z dziurawego dzbanka, w Jego ręce. On zbierze wszystko i ocali. Tylko w Jego rękach wszystko zyskuje sens i wszystko może być zachowane. Tracić życie dla Chrystusa to wielka mądrość.


opr. ab/mg





Copyright © by Wydawnictwo "m"

 
Kliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: życie rok C Homilie kazania ocalenie niedziele krótkie 12. niedziela zwykła utrata życia