Wyszukano wyników: 1244
(Nie)możliwe pojednanie? Niezgoda może uczynić nas niezdolnymi do przyjęcia Bożego miłosierdzia
„Pojednaj się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś w drodze” – te słowa skierował do nas Pan Jezus w swoim Kazaniu na Górze (Mt 5,25). Ale co robić, jeśli tym przeciwnikiem jest własny ojciec, współmałżonek albo rodzony syn? Spójrzmy na kilka pojednań, które wydawały się absolutnie niemożliwe – pisze o. Jacek Salij OP, felietonista Opoki.
Zrodzony, a nie stworzony
„Dlaczego w wyznaniu wiary z takim naciskiem podkreśla się, że Syn Boży jest zrodzony, a nie stworzony? O co tu chodzi? Co my jako Kościół wyznajemy, kiedy wypowiadamy te słowa?” – zastanawia się w najnowszym felietonie o. Jacek Salij OP. „Autentyczny Jezus to prawdziwy Bóg, ale – zarazem! – prawdziwy Człowiek. Kto chciałby wierzyć w Niego inaczej, wierzy w jakiś Jego falsyfikat” – dodaje.
Czy naprawdę za wszystko mamy Panu Bogu dziękować?
Dominikanin, o. Jacek Salij otrzymał niedawno list pełen gniewu na niedawno usłyszane kazanie: „Mówił ten ksiądz, że mamy Bogu dziękować za wszystko, co na nas dopuścił w życiu, bo to na pewno jest po coś i ma służyć naszemu zbawieniu. Przyznam szczerze, że szlag mnie trafia, jak słyszę takie bzdety, zwłaszcza z ust osoby, która normalnie może żyć i funkcjonować”.
Religijne zobojętnienie
Wiara sprowadzona do samego światopoglądu szybko traci swoją żywotność i sens. Religijne zobojętnienie nie zaczyna się bowiem od buntu czy odrzucenia Boga, lecz od cichego zaniedbania modlitwy i wspólnoty, które stopniowo osłabia osobową relację z Chrystusem i prowadzi do duchowej pustki – zwraca uwagę Jacek Salij OP.
Miłować nieprzyjaciół?
Czy można kochać nieprzyjaciół w świecie pełnym podziałów, politycznych wojen i wzajemnej pogardy? O. Jacek Salij przypomina, że nienawiść – nawet wobec zła i krzywdy – zawsze zatruwa przede wszystkim człowieka, który jej ulega. Felietonista Opoki przypomina, że chrześcijaństwo nie zakazuje walki ze złem, ale ostrzega przed „szatańskim jadem nienawiści”, który niszczy wspólnotę, naród i ludzkie serce.
Życie wieczne – czy się nie znudzi?
Czy niebo może się znudzić? O. Jacek Salij OP, odwołując się do Pisma Świętego, pokazuje, że życie wieczne nie ma nic wspólnego z wyobrażeniem niekończącej się konsumpcji czy monotonnej przyjemności. Jest tajemnicą całkowitego otwarcia na Boga, spotkania z Nim „twarzą w twarz” i ostatecznego spełnienia człowieka w miłości, której dziś nie jesteśmy nawet w stanie sobie wyobrazić.
Pan Jezus, na szczęście, nie ustąpił!
„A może jeszcze wy chcecie odejść?” – to pytanie Jezusa nie straciło nic ze swojej aktualności. W najnowszym felietonie dla Opoki o. Jacek Salij OP przypomina, że kryzysy wiary towarzyszą Kościołowi od początku jego istnienia. Rozważając reakcję uczniów na zapowiedź Eucharystii oraz odpowiedź św. Piotra: „Panie, do kogóż pójdziemy?”, dominikanin pokazuje, dlaczego Chrystus nigdy nie rezygnuje z prawdy, nawet wtedy, gdy wielu odwraca się od Niego.
„Wolność jest to jakoby posiadanie fletu”
Nie wierzmy w taką wolność, która mało przejmuje się prawdą, w taka wolność, która staje po stronie zła. Chora to wolność, która uzurpuje sobie prawo do usprawiedliwiania krzywdy i egoizmu. Kiedy zaś w imię wolności przyznawane jest prawo do zabijania niewinnego – jest to wolność przeklęta – pisze w felietonie o. Jacek Salij OP.
Nowości w serwisie
- Kolejni poszkodowani w wypadku na Węgrzech trafili do rzeszowskich szpitali
- Watykan mówi jedno, katolickie szkoły drugie. Rodzice żądają wycofania wytycznych edukacji seksualnej
- Proboszcz z Lęborka utonął w Bałtyku. Kuria wydała komunikat
- Leon XIV mianował Polaka biskupem na Madagaskarze
- „To chorzy i wolontariusze powiedzą światu najwięcej”. Polski misjonarz dla Opoki o wizycie Leona XIV w Lourdes
- Papież mówił o polskim męczenniku, o którym nie pamiętają Polacy
- Kształcenie ustawiczne – inwestycja w siebie, która się opłaca
- „Żywe Kamienie”. Kupując mozaikę, pomagasz chrześcijanom przetrwać na Bliskim Wschodzie
- Założyciel Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów pochowany z honorami
- Caritas Polska na pierwszej linii pomocy. „Pracownik humanitarny to łakomy kąsek”
