Wyszukano wyników: 290
Nieoczekiwana potęga pieśni religijnej
Pamiętam z dzieciństwa, że w czasach Bieruta, ale także później, tydzień w tydzień na koniec niedzielnej mszy świętej lud Boży śpiewał „My chcemy Boga”… Dzisiaj, kiedy to sobie przypominam, wydaje mi się, śpiew ten nawet dla cielesnych uszu brzmiał tak potężnie, że istotnie przyczyniał się do tego, że poczuliśmy się narodem naprawdę katolickim – pisze o. Jacek Salij OP.
Prawda, Weronika sumień
Wyłączyliśmy w naszym świecie duchowym prawo grawitacji. Wielu z nas już nie rozumie tego, że sumienie jest to, jak czytamy w Piśmie Świętym, Boże oko w naszych sercach; albo jak mówi św. Tomasz: obecność Bożego przykazania w człowieku. Sami poczuliśmy się autorami porządku moralnego – pisze Jacek Salij OP.
Pojednanie, które jeden tylko Bóg zaplanował
„Na cmentarzach dokonują się również takie niby małe, a przecież wielkie cuda Bożej łaski: komuś przypomina się, jak bardzo naszym rodzicom zależało na tym, żeby ich dzieci żyły w zgodzie. I w imię tej pamięci udaje mu się przyjść razem ze skłóconym z sobą bratem czy siostrą nad ich grób, ażeby – poniekąd w ich obecności – złożyć sobie pocałunek serdecznego pojednania” – pisze o. Jacek Salij OP.
Kiedy do spowiedzi nie trzeba nawoływać
W bolszewickim więzieniu w Mińsku wydarzyło się coś, co porusza do głębi: kobieta, która przez lata odcinała się od modlitwy, nagle zapragnęła wyznać swoje grzechy – choć obok nie było kapłana. To przejmujące świadectwo staje się punktem wyjścia dla o. Jacka Salija OP do refleksji nad tym, jak głęboka jest w człowieku potrzeba spowiedzi – niezależnie od okoliczności, a nawet wiary.
Największymi w Królestwie Bożym nie są szafarze, ale święci
Pani Sarah Mullaly, która jako pierwsza w historii Kościoła anglikańskiego objęła 28 stycznia 2025 roku stanowisko arcybiskupa Canterbury i tym samym została prymasem tego Kościoła, złożyła niedawno wizytę papieżowi Leonowi XIV. Ojciec święty przyjął ją ciepło i życzliwie, nie zapomniał jednak podkreślić, że „zaniechanie pracy nad pokonaniem różnic byłoby skandalem”.
Paradoks Bożych przykazań
Z Bożymi przykazaniami wiąże się dziwny paradoks. Z jednej strony jest w człowieku – prawie w każdym – wielka skłonność do dobrego. Z drugiej, czynimy tak wiele zła. Jeżeli Boże przykazania tak nam się podobają, to dlaczego tak często je łamiemy? – pyta w swoim felietonie o. Jacek Salij, dominikanin.
Nowości w serwisie
- Aby kochać jedynego Boga, trzeba pokochać każdą z Osób Boskich
- Ponad pół miliona migrantów z Afryki czeka na przeprawę do Europy
- 13 maja Sejm zajmie się projektem „TAK dla religii i etyki w szkole”. Mobilizacja przed posiedzeniem komisji
- Przywódcy religijni w Ohio przeciw karze śmierci. Gubernator stanu jest katolikiem
- Lourdes: to tu odkryli drogę do kapłaństwa
- Leon XIV: To miłość Boga uzdalnia nas do miłości
- Rycerze Kolumba odbudowują parafię po rosyjskim ataku na Lwów. „To nasz drugi dom”
- „Od pizzy do ławki kościelnej”. Młodzi Amerykanie odkrywają Boga i Kościół
- Nowy szef BBN: bezpieczeństwo Polski powinno być wyjęte poza spór polityczny
- Bp Stefan Oster: cierpię z powodu wierności swemu sumieniu
Partner strategiczny:
Partner portalu:
